کاست جدید جناب علیرضا افتخاری رو برعکس کارهای قبل با چند روز تاخیر تهیه کردم...با اینکه سن و سالی ازم گذشته ولی مثل سالهای قبل بازهم هیجان و تپش قلب...اولین نکته ای که جلب توجه می کنه طرح روی جلد آلبومه که در بین کارهای شرکت آواز بیستون یک شاهکار محسوب می شه...اگر چه به هیچ عنوان در شان افتخاری نیست ...به هر حال این ناشر محترم واسه طراحی جلد نه وقت میزاره نه هزینه....یک عکس از افتخاری و مقداری رنگ که ممکنه در انتشار مجدد آلبوم عوض بشه همه هنر این آقایون به حساب می یاد....شخصا به عنوان کسی اعتقاد داره طرح جلد قسمتی از سنگینی و وقار کار رو به دوش می کشه این جور کارها رو در شان و اندازه افتخاری نمی بینم...به هر حال کوتاهی و شتاب زدگی شرکت آواز بیستون در این مورد کاملا مشهوده(راستش موندم که افتخاری بعد از افتضاحی که این شرکت در انتشار آلبوم باباطاهر به وجود آورد چرا هنوز داره باهاش کار می کنه)...بگذریم....قصد ارزیابی فنی این کار رو ندارم که نه در صلاحیت من هست و نه حوصله دارم بررسی کنم که مثلا حرف "م" بعد از "و" می آید یا نه ...به هر حال برایند تاثیر قرار گرفتن حروف و کلمات در کنار هم شعری است که چون بر دل نشیند گواه آن است که شاعر-آهنگساز -خواننده و ...راه را درست رفته اند ..هر داستان دیگری جز این مهمل است و فرع را ارجح دادن به اصل...
و اما در مورد کلیت آلبوم ...
-
فضای کاری آلبوم از نظر تنظیم یکدست نیست...مهمترین علت این عدم یکدستی هم به تعدد تنظیم کننده های اثر مربوط می شه...
-
نوع تنظیم بعضی از کارها (دنیا دنیا و تب عشق) بسیار تو ذوق می زنه و به نوعی تداعی کننده کارهایی است که توسط خوانندگان قدیمی با تم آهنگ های ترکی اجرا شده ...اجرای این گونه آثار به نظر نگارنده نه تنها به اعتبار افتخاری چیزی نمی افزاید بلکه بهانه دست کسانی خواهد داد که روزها و شب ها در حال تیز کردن شمشیر انتقاد (بهتر بگم توهین) بر علیه افتخاری هستند...
-
تصنیف شیرین من کجایی تنظیم مرحوم سهیل ایوانی بر مبنای ملودی کردی است که قبلا آن را با شعری متفاوت با اجرای هایده و همچنین محمدیان شنیده ایم...
-
فضای کاری متفاوت و نوآوری هایی که در تصانیف "قدح" " تو ندیدی مرا" "تو می آیی" و "زیر چتر باران" وجود داره آثار رو بسیار دلنشین و با طراوت کرده..البته این نوآوری ها همانقدر که ممکنه تعداد طرفدارهای افتخاری رو بیشتر کنه در عوض تیغ انتقاد رو هم بر علیه او تیزتر خواهد کرد...
آلبوم "تو می آیی" که می توانست بهتر باشد مانند خیلی از کارهای افتخاری یک کار چالشی خواهد بود...منتقدانی که فرهنگ ملی و موسیقی سنتی را بر سر نیزه خواهند کرد و در رثای آن فریاد وامصیبتا سر خواهند داد و طرفدارانی که گوششان به این حرف ها بدهکار نخواهد بود و هاج و واج نظاره گر نقش آفرینی مجدد افتخاری در آلبوم جدید خواهند ماند... و امیدوارند که افتخاری دگر بار نقش پیر خرابات را بازی کند...گر چه عاشقانه بودنش-رندانه بودنش هم عالمی دارد...
به هر حال...
مرا هنوز هم در سپاه علی بدانید....!
